शुरुआतीका लागि हिँड्ने ध्यान

के बुझ्नुपर्छ

हरेक पाइला, सास र वरपरको वातावरणलाई महसुस गर्दै केही मिनेटको हिँडाइलाई सजगता अभ्यासमा बदल्नुहोस्।

हिँड्ने ध्यानको उद्देश्य धेरै टाढा पुग्नु वा सकेसम्म बिस्तारै हिँड्नु होइन। शरीर चलिरहेको बेलाको अनुभवलाई स्पष्ट रूपमा जान्नु यसको अभ्यास हो। खुट्टाले जमिन छोएको, तौल सरेको, सास चलेको र वरपरका आवाज महसुस गर्नुहोस्। मन योजना वा अरू विचारमा गयो भने त्यसलाई थाहा पाएर अहिलेको पाइलामा नरम रूपमा फर्कनुहोस्। लामो समय स्थिर बस्न गाह्रो लाग्ने मानिसका लागि यो ध्यानको सहज तरिका हुन सक्छ।

साधना कसरी गर्ने

सुरक्षित र अपेक्षाकृत शान्त बाटो छान्नुहोस् र करिब दस मिनेटको टाइमर राख्नुहोस्। केही साससम्म स्थिर उभिएर दुवै खुट्टा जमिनमा भएको अनुभूति गर्नुहोस्, त्यसपछि सामान्य वा अलि ढिलो गतिमा हिँड्न सुरु गर्नुहोस्। खुट्टा उठाउने, अगाडि सार्ने र राख्ने क्रम महसुस गर्नुहोस्। केही मिनेटपछि ध्यान खुट्टा, सम्पूर्ण शरीर, सास र आवाजमा फैलाउनुहोस्। बाटोको अन्त्यमा रोकिएर सचेत रूपमा फर्कनुहोस्। ध्यान भट्किँदा हिँडाइको शारीरिक अनुभूतिमा फर्कनुहोस्।

छोटोबाट सुरु गर्नुहोस्, सुहाउँदो गति छान्नुहोस्, र भोलि फेरि फर्कन आफैँलाई अनुमति दिनुहोस्।

1. थोरै समय छान्नुहोस्, जस्तै पाँच मिनेट।
2. आवश्यक परे ढिलो हुनुहोस् र के भइरहेको छ हेर्नुहोस्।
3. एक घण्टी वा एक सचेत श्वासले समाप्त गर्नुहोस्।

एक उपयोगी सम्झना

खुट्टालाई लगातार हेर्न वा अस्वाभाविक रूपमा ढिलो हिँड्न आवश्यक छैन। बाहिर अभ्यास गर्दा सवारी, अरू मानिस र बाटोको सतहबारे सचेत रहँदै सुरक्षालाई प्राथमिकता दिनुहोस्। करिडोर वा सानो कोठामा अगाडि पछाडि हिँडेर पनि अभ्यास गर्न सकिन्छ। लक्ष्य पूर्ण एकाग्रता होइन, ध्यान कहाँ गयो भनेर बारम्बार थाहा पाई अहिलेको पाइलामा फर्कनु हो।

साधनाका लागि मोकुग्यो खोल्नुहोस्

हरेक पाइला, सास र वरपरको वातावरणलाई महसुस गर्दै केही मिनेटको हिँडाइलाई सजगता अभ्यासमा बदल्नुहोस्।