สิ่งที่ควรเข้าใจ
ใช้เสียงระฆังและเสียงรอบตัวเป็นจุดยึดของสติในการฝึกสั้น ๆ ที่เริ่มได้ง่ายในชีวิตประจำวัน
สมาธิกับเสียงไม่จำเป็นต้องอยู่ในห้องที่เงียบสนิท เสียงระฆัง นก ลม รถ หรือเสียงใกล้ไกลในชีวิตประจำวันล้วนเป็นสิ่งให้เรารับรู้ได้ แทนที่จะรีบหาว่าเสียงมาจากไหนหรือชอบไม่ชอบ ให้สังเกตว่าเสียงเกิดขึ้น เปลี่ยนแปลง และจางหายอย่างไร เมื่อใจหลงไปกับความคิด การรู้ตัวแล้วกลับมาฟังคือส่วนสำคัญของการฝึก
วิธีฝึก
นั่งสบาย ๆ และตั้งเวลา 5 ถึง 10 นาที หากมีระฆังให้ตีหนึ่งครั้งแล้วฟังจนเสียงจางหายหมด จากนั้นเปิดความสนใจไปยังเสียงทั้งหมดรอบตัว ทั้งใกล้ ไกล ดัง เบา ต่อเนื่อง หรือเกิดขึ้นกะทันหัน ไม่ต้องตั้งชื่อทุกเสียง เมื่อเผลอคิดให้กลับมาฟังอย่างอ่อนโยน ตอนจบตีระฆังอีกครั้งและติดตามเสียงตั้งแต่เริ่มสั่นจนกลับสู่ความเงียบ
เริ่มจากเรื่องเล็ก เลือกจังหวะที่เหมาะกับคุณ และอนุญาตให้ตัวเองกลับมาฝึกอีกในวันพรุ่งนี้
- เลือกช่วงเวลาสั้น ๆ เช่น 5 นาที
- ช้าลงเมื่อจำเป็นและสังเกตสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
- จบด้วยเสียงระฆังหรือลมหายใจอย่างมีเจตนา 1 ครั้ง
ข้อควรคำนึง
ไม่จำเป็นต้องหาแต่เสียงไพเราะหรือฝืนทนเสียงที่รุนแรง หากเสียงดังเกินไปหรือทำให้ไม่สบาย ให้ลดเสียง ย้ายที่ หรือกลับมารับรู้ลมหายใจ เป้าหมายคือฝึกฟังด้วยความอยากรู้อยากเห็นและตัดสินน้อยลง ไม่ใช่ทนอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย
เปิดมกอวี่เพื่อเริ่มฝึก
ใช้เสียงระฆังและเสียงรอบตัวเป็นจุดยึดของสติในการฝึกสั้น ๆ ที่เริ่มได้ง่ายในชีวิตประจำวัน
เปิดมกอวี่เพื่อเริ่มฝึก